İran-Şii-Husi-3

Müslümanları yanıltan bir başka durum ise yaşadığı toprakları ‘İslam’ zannetmesidir. Buraların İslam ‘ülkesi’ olduğunda bir şüphe yoktur gerçekten de... Bir o kadar kesin olan başka bilgi ise hiçbirisinin İslam ‘devleti’ olmadığıdır. Bu durum nisbi olarak yenidir. Zira geçmişte halkı Müslüman olup da siyasal yapının ‘İslam’ olmadığı bir örnek yoktur. Eğer işgal edilmiş değilse siyasal yapı kendisini bir şekilde ‘İslam’ ile ilişkilendirir. İşgal edilmişse de mücadele söz konusudur. Tabii geçmiş dönemin işgali fiili-fiziki işgaldi. O yüzden düşmanı görüp mücadele etmenin sağladığı ‘kolaylıklar’ vardı.

Şimdilerde yaşadığımız ise fiziki değil zihinsel işgal… Zihinsel işgalde düşman ‘görünmez ve de ülke içinde’ olduğundan mücadele de bir o kadar zordur. Üstelik bu durum zihinsel işgale uğrayanlar için de söz konusudur. Zira, kahir ekseriyet kimin adına kılıç salladığının bile farkında değildir. Bir kısmı da tabi bile-isteye mevzubahis rolü üslenmiştir. Birinci kategoridekiler kullanıma elverişli gafil, ikinci kategoridekiler besleme ve işbirlikçi!

Bir de bütün bunların farkında olanlar var elbette; ‘misyonlu-sorumlu kimseler…’ Ancak ne var ki bu sorumlu insanlar ruhları köleleşmiş, müstemlekeci-mandacı zihniyetle uğraşırken kimi zaman nesiller değişebiliyor. Bir tür savaş aslında olan; yeni nesil savaş…

Bir yüz yıl geçip beslemeleri deşifre edince de, yeni bir mücadelede yine bitkin düşüyorsunuz. Yaşadığımız coğrafyanın misyonlu insanı da bu müstemlekeci-işbirlikçi-besleme, yani ‘Batı’ merkezli zihniyet yüzünden Osmanlı’nın son döneminden itibaren çok ağır bedeller ödemiştir. Ama şükür ki, şimdilerde bu müstemlekeci-çürümüş-fosilleşmiş ruhsuz güruh boğazına kadar yolsuzluğa batmış, deşifre olmuş, şimdiye kadar hiç vermediği hesabı vermeye başlamıştır. Şükürler olsun!... Ama bu arada Basra da harap olmuştur.[1]

Hesap verme kapısı aralanmış olsa da zihinsel işgaller bitmiş değildir. Zira İslam toplumu halen kaba bir faşizmle karşı karşıyadır. Nitekim bu ülkelerde din (İslam) seküler düşüncenin izin verdiği kadar öğrenilebiliyor. Bu ülkelerde İslam’ın namaz, oruç gibi bireysel alana indirgenmesi Allah’ın dinini sınırlandırma girişimidir. Cehalet ne büyük körlük değil mi… ‘Mülkün Sahibi’ kendisine ‘hesabını vereceği’ bir alan açıyor ama o ‘sen de kimsin!’ modunda…

İşin aslı şudur. İslam’ı Şia ya da DAEŞ-IŞİD gibi ‘siyasallaştırmak’ nasıl ekstrem (ifrat-tefrit) bir durum ise, hayata dokunan bu yanını görmezlikten gelmek de aynı anlama gelir. Allah Rasulü aynı zamanda ‘devlet başkanı’ idi çünkü… Allah birinci tür olanı da, ikinci tür olanı da kabul etmez. Her ikisi de kimi kırpmaları ve ilaveleri içermektedir çünkü…

Her ikisi de (Şia ya da DAEŞ-IŞİD) ruh ikizi ve aynı düzeyde problem ama bu yazının konusu Şia… Şia denince ilk akla gelen ülke İran’dır. İran, devrimden beri ‘rejim ihracı’ merkezli politika yürütmektedir. Bunda başarılı da olmuştur. Zira yakın coğrafyada (Irak, Suriye, Lübnan gibi) doğrudan etki alanı oluşturmuştur. Bugün en etkili olduğu ülke ise Yemendir. Oysa bu ülkelerin halkları Arap kökenlidir. İran’ın içerisindeki Azeriler de önemli ölçüde rejime bağlıdır. Bu da İran adına bir başka başarıdır.

Malum olduğu üzere İran bu propaganda makinesini Osmanlı (Beyazıt-Yavuz) üzerinde de uyguladı ve başarılı da oldu. Saraya kadar da sızmıştı (Şehzadelerden birisi onların adamı idi). Bir başka deyişle İran propagandası o dönemde de halkta karşılık bulmuştu. Bu etki sonucu Osmanlı’yı içerden sarsan ağır isyanlar yaşandı (Şahkulu İsyanı en büyüğü idi). Neyse ki Yavuz Sultan Selimin verdiği etkili karşılık tehlikeyi bertaraf etti ama tamamen ortadan kaldırmadı.

Bir önceki tehdit de Haşhaşilerdi malum… Onlar da Şii idi ve bu yapı Selçuklu’ya çok zarar verdi. Diğer etkili Şii devleti de Fatımilerdi. Onlar da Haçlıların bölgeden çıkarılmasını geciktirdiler. Selahaddin Eyyubi baktı onların icabına da… Büveyhiler de aynı ayak bağını Abbasilere karşı icra etti. Onları da Çağrı ve Tuğrul Beyler ortadan kaldırdı. Başka da var.

Bugünkü güncel sorun ise İran… İsrail ve ABD ile ‘savaşırken’ nasıl olabilir böyle bir şey denebilir… İçine İran kaçmış olanların ileri sürdüğü argümandır bu… Evet, İran’ın İsrail ve Amerika ile çatışması gerçek bir savaştır. Aksi iddialar abesle iştigaldir gerçekten de... İran’ın bu şer güçlerle çatışması İslam toplumundan destek de almaktadır. İran’ın Şii olmayan Hamas’a destek verdiği de doğrudur. Ama acaba hangi amaca matuftur. Sözgelimi bir an için başardı ve Yahudileri Kudüs’ten çıkarttığını varsayalım (fetih ruhuyla hareket etmediğinden Allah hiçbir zaman onlara İslam adına bir zafer nasip etmedi, bundan sonra da etmez). Olacak olan bu bölgede Fatımi devletinin yeniden hayat bulmasıdır.

İran’ın davası iddia edilenin aksine ümmet davası değildir çünkü... Motivasyon kaynağı bir yandan mezhepsel, bir yandan da ulusal amaçlıdır. Sözgelimi güçlü olduğunu düşündüğü Suriye’de hiçbir kutsalı olmamıştır. Hamas bir ara formüldür. Güç kazandığında, eğer boyun eğmezse, yapacağı şey Suriye’dekidir; kıyım…

Ortada iki katil varsa birisi diğerinden daha az masum değildir. Bu yüzden o iki katilden birisi diğerini ortadan kaldırmışsa katilin birisinden yana olmanız gerekmez. ABD'nin sesi olmamak gerek elbette... ABD'nin sesi olmamak İran'ın sesi olmak anlamına gelmez. Amerika 11 Eylül sonrası 10 milyonu aşkın insanın ölümünden sorumludur. Suriye, Irak ve Yemen’deki çatışmalarda bir milyonu aşkın insan İran politikaları ve aktif desteğiyle hayatını kaybetmiştir. Bu katliamların arkasındaki irade olan İran’ın, Amerika’dan daha az ölüme neden oldu diye ‘katil’ sıfatı ortadan kalkmaz. Hiç mi sorumluluğu yoktur Hamaney’in, Nasrallah’ın, K. Süleymani’nin bu bir milyonu aşkın insanın ölümünde… Ya da söz konusu şahıslar İsrail-ABD saldırılarında öldü diye şehit midir… O zaman sormak lazım onlara; yine Amerika’nın öldürdüğü Ladin nedir… Sünnetullah işte… Bazen bir zalimi diğer bir zalim eliyle cezalandırma şeklinde de tecelli edebilmektedir.

Biz bugün İran'a yardımcı bile olsak her şey bitince İran bizi satacaktır. Bunu bilerek politika geliştirdiğimizde ise sonradan çıkabilecek problemler yönetilebilir olacaktır. Ama ‘dış’ işgal çok daha kötü ve uzun vadeli sonuçlar getirmektedir. Burada kasdettiğimiz bir başka medeniyetin işgalidir ki; uzun vadeli sonucu ‘kafalarda’ meydana getirdiği işgaldir. İçimizdeki ‘Batıcılar’ gibi…

Amerika ve diğer hiçbir şer odağının operasyonu uzun vadede İslam dünyasının çıkarına değildir. Evet İran mezhebi olarak da politik olarak da yanlış yerdedir. Ama üç aşağı beş yukarı öngörebilirsiniz. Ancak bölgede ABD veya İsrail politikalarının hakimiyet sağlaması öngörülemez sonuçlar getirir. O yüzden, bölge üzerinde hesapları olanlara hiçbir şekilde alan açmamak gerekir (devam edecek).